Onze zorg
Frank Broekhuysen is al sinds 2003 werkzaam bij Prisma. Hij begon als begeleider in wat nu complexe zorg heet, werd vervolgens coördinerend senior begeleider, en heeft uiteindelijk nog het ‘manager zorg’ opleidingstraject gedaan binnen Prisma. Na een aantal jaar maakte hij de overstap naar dagbesteding, toen weer naar de complexe zorg, en sinds april vorig jaar is hij teamleider van een ambulante tak onder het label Makker. “Ik heb veel producten in ons assortiment al gedaan”, lacht hij.
Frank's doel
“Wij werken bij Prisma voor mensen met een zorgvraag. Voor mensen die even wat ondersteuning nodig hebben om zich in deze hectische samenleving staande te kunnen houden. Wij willen dat extra beetje hulp bieden. En ik ben trots op dat we dat doen. Er zijn nog zoveel mensen die hulp nodig hebben. Als jij hen dan kunt helpen en hen zover kunt brengen dat ze je uiteindelijk misschien wel niet meer nodig hebben, dan mag je daar best trots op zijn. Dat is daarom ook wel één van de voornaamste doelen: cliënten dusdanig ondersteunen dat ze je uiteindelijk niet meer nodig hebben. Je moet toewerken naar jezelf overbodig maken. Binnen ambulante zorg heb je voortdurend te maken met op en afschalen van zorg. Sommige cliënten beginnen bij ons bijvoorbeeld met 6 uur zorg per week, wat vervolgens wordt afgeschaald naar 2 uur per week, daarna nog 2 uur per twee weken, en soms zelfs alleen maar telefonisch, totdat iemand aangeeft dat we niet meer nodig zijn. Dat is ook een beetje onze verantwoordelijkheid.”
Zorgen voor goede zorg
“Ik werk al best een hele periode bij Prisma, en Prisma heeft mij ook veel kansen geboden om zelf door te ontwikkelen. Daarin voel ik mij ook verbonden met Prisma. Je bent werkzaam in de zorg, dus het moet ook goed voelen. Gevoel is altijd wat lastig om te concretiseren, maar Prisma is gewoon een fijne organisatie om voor te werken. Ik voel mezelf vanuit mijn rol verbonden met de teams die de begeleiding verzorgen. Omdat ik vind dat ik ervoor moet zorgen dat zij op een goede manier hun werk kunnen doen. Daar gebeurt het. Het gaat niet om mij, bij hen gebeurt het.”
Niemand staat er alleen voor
“Ondanks dat begeleiders heel solistisch kunnen werken en ze zich enorm verantwoordelijk voelen voor hun cliënt, vertel ik ze vaak: ‘cliënten zijn niet bij jou in zorg, ze zijn bij óns in zorg.’ Je moet zorg ook delen. Ook al staat iemand alleen achter de voordeur, de cliënt is bij ons in zorg. Niet bij die ene medewerker. We zijn daar met elkaar verantwoordelijk voor. Er is veel contact onderling en iedereen staat altijd open voor een vraag van een ander. We zitten eigenlijk nooit alleen in een casus. We helpen elkaar op een andere manier kijken en we vullen elkaar aan. Wij zijn daarin echt één hecht team.”
