Zorg voor samenzijn
Johan Oomen werkt nu bijna dertien jaar bij Prisma, en is sinds 2016 teamleider. Hij is één van de twee teamleiders op de Singel in Nieuwendijk, een locatie voor complexe zorg. “Cliënten komen daar als het ergens anders niet meer goed gaat. Wij proberen heel simpel gezegd de handleiding te herschrijven. We kijken naar wat iemand nodig heeft om het voor hen beter te maken. Als we de juiste stappen daartoe vinden — hoe klein ze soms ook mogen zijn — maakt mij dat trots.”
Je doet het samen
“Het samen willen doen zit in het DNA van Prisma. We doen het samen door er samen voor elkaar te zijn. Zo vangen we elkaar bijvoorbeeld op na heftige situaties. Toen we tien jaar geleden teruggingen van managers zorg en senior begeleiders naar teamleiders, was het idee dat de teamleiders dichter op de werkvloer zaten. Teamleiders werden zichtbaarder en gingen werken met een kleinere case load. Dat werkt erg goed. Toen ik net teamleider was, heb ik contact gehad met veel verschillende teamleiders die het net anders doen. Zij keken net anders naar de wereld, of legden net ergens anders de nadruk op. Ik ben altijd op zoek naar mensen die anders denken en anders kijken. Zo leer je van elkaar en wordt je samen beter.”
Contact met de cliënt
“Niet alleen met mijn collega’s, maar ook met de cliënt is er heel veel contact. Soms zien zij begeleiders vaker dan hun eigen familie. Ook met hen doen we zoveel mogelijk samen. We laten hen zoveel mogelijk helpen, om daarin wederkerigheid te creëren. Het samenzijn vloeit voort uit het contact. In het echte contact tussen cliënt en begeleider. We kijken altijd hoe we het contact aan kunnen sluiten bij de zorgvraag van de cliënt. Het kan zijn dat je op één locatie op verschillende manieren met cliënten werkt. De cliënt met een hoger niveau krijgt bijvoorbeeld meer ruimte vanuit een presentie-benadering, terwijl de meer structuur-behoeftige cliënt meer directe aandacht krijgt van de begeleider. Als teamleider probeer ik er op eenzelfde manier voor begeleiders te zijn. Ook hier probeer ik te kijken naar wat de behoeften zijn. Begeleiders maken soms hele intense dingen mee, en dan is het belangrijk er voor hen te zijn.”
Vanuit de vraag
“Bij andere organisaties zie ik de zorg als erg aanbodgericht. Ook wanneer het gaat om vastgelopen situaties. Er wordt hiërarchisch bestuurd, er wordt gekeken naar hoe jij als cliënt binnen de methodiek past. Ik denk dat Prisma zich onderscheidt door vraaggericht te werken. Er wordt heel erg gekeken naar de individuele cliënt, naar wat de cliënt op dit moment nodig heeft, en naar hoe wij daaraan kunnen bijdragen. Ik ben zelf vaak betrokken bij situaties waarin het team of de cliënt is vastgelopen. Situaties waarbij we heel erg inzoomen op wie de cliënt is. Wat heeft de cliënt nu echt nodig? En wat kunnen wij daar als organisatie aan doen? Door te onderzoeken, terug te kijken in de voorgeschiedenis, en te kijken naar op welk niveau iemand functioneert, kunnen we de cliënt vervolgens stapje voor stapje verder helpen.”
