Marijke Doevendans
Marijke Doevendans

Lef & liefde

Marijke Doevendans begon 25 jaar geleden als student verpleegkundige bij Prisma. Inmiddels is Marijke alweer vier jaar leidinggevende bij Makker in het ambulante team regio Breda. “Ik krijg regelmatig de vraag: ‘25 jaar, is dat nog van deze tijd?’ Natuurlijk vraag ik dat mezelf ook weleens af, maar ik heb mijn loopbaanpad verschillende wendingen weten te geven, en ben blij met wat ik mag doen.”

Marijke is er voor mensen

“Waar ik over het algemeen het meest trots op ben, is dat Prisma echt een mensen-organisatie is. Dat het een organisatie is waar je als klant én als medewerker er toe doet. Waar er veel ruimte is om jezelf te zijn en daarin gezien te worden. Dat hangt ook samen met waar ik persoonlijk het meest trots op ben. Namelijk, dat ik kan zeggen dat 90% van mijn werk — ook wanneer het gaat om administratief of logistiek werk — ervoor zorgt dat cliënten de ondersteuning krijgen die hen een stapje verder helpt. In een prettige sfeer, waarbinnen ieders ontwikkeling centraal staat. Wij werken voor mensen.”

Voor alle mensen

“Onze doelgroep is zó divers, het valt bijna niet te beschrijven. Het moment dat je dat wel gaat doen, ga je mensen buitensluiten. In de basis denk ik dat het gepast is om te zeggen dat we mensen met een beperking begeleiden. Maar die beperking is ook heel divers. We begeleiden mensen van 0 tot 110, met soms meer en soms minder IQ-punten dan wij, in alle fases van hun leven. Daarin kun je jezelf blijven ontwikkelen zoals je wilt. Wat dat betreft zet Prisma de juiste mensen in om andere mensen een zo prettig mogelijk leven te laten leiden. Wij begeleiden in situaties dat men even een steuntje in de rug, hulp, advies, of verzorging nodig heeft. Voor de één is dat langer dan de ander. Daarom blijven wij kijken wat goed is voor de cliënt.”

Met lef & liefde

“Om bij Prisma te werken heb je lef & liefde nodig. Je moet het lef hebben om, ook wanneer het moeilijk is, een stapje extra zetten. Ook wanneer je niet weet waar het uitkomt. Je hebt lef in het durven te zeggen dat je iets moeilijk vindt, en liefde in het beste willen voor de ander en voor jezelf. Dat vergt wel veel werk. De ene keer voel je je meer verbonden dan de andere keer. Dus daar kun je zeker zelf een bijdrage in leveren. En als je dat initiatief neemt, zul je ook gehoord worden.”