Zet mensen in hun kracht
Patrick Janssen is als teamleider binnen de complexe zorg voornamelijk actief op Landpark Assisië. Tot vorig jaar was hij nog interim, waardoor hij bij verschillende collega-organisaties verschillende opdrachten deed. Zijn laatste opdracht was bij Prisma, en dat beviel hem heel goed. Zo goed zelfs, dat Patrick en Prisma zijn gaan kijken hoe ze samen verder konden. Nu zet hij hier medewerkers in hun kracht. “Wat heb jij nodig om een volgende stap te maken? En wat heb jij nodig om die cliënt een stapje verder te helpen? Vertel mij wat je nodig hebt en we gaan samen kijken hoe we dat voor elkaar krijgen. Daarin proberen we de verbinding te zoeken. Daar ben ik trots op.”
Meer dan één methode
“Prisma hanteert geen overkoepelende methodiek, maar is echt gericht op wat de cliënt nodig heeft. Er wordt altijd gezocht naar de meest passende oplossing. Sollicitanten die vanuit collega-organisaties bij Prisma komen hebben het erover dat Prisma ook écht anders kijkt naar cliënten. Meer mens-visie, en niet gericht op één methodiek of één manier van doen. We richten ons op een heel palet van allemaal verschillende toepassingen. Dat maakt wel waarom mensen hier willen werken. Want als je bij één doelgroep niet past — als daar bijvoorbeeld heel veel structuur in het werk voorkomt, maar jij vaart niet zo goed bij structuur omdat het niet bij je eigen ik past — dan kun je binnen Prisma zo naar een ander team.”
Pionierschap volgens Patrick
“Pionierschap past goed bij Prisma. Het zegt namelijk iets over ontwikkeling binnen Prisma. Over hoe de cliënt alle mogelijkheden heeft zich te ontwikkelen. Omdat we op een goede manier elkaar wel weten te vinden. Omdat alle lagen op een goede manier willen samenwerken, en erover na willen denken. Dus dat het niet ergens stopt. Als de één er niet uitkomt, wordt er een andere medewerker aangehaakt. Men durft ook van het eilandje af te gaan. Pionieren is ook gewoon iets proberen. Iets dat mis mag gaan, maar dat je het ook gewoon doet.“
Hoe we het samen doen
“Ik zie mijzelf vooral als een faciliterende en ondersteunende radar in het geheel. Zo ben ik bezig met wat een cliënt nodig heeft, en wat de medewerker nodig heeft om in die behoefte te voorzien. Het zij met scholing, het zij met coachingsgesprekken. Ook wanneer de oplossing minder voor de hand ligt. Ik krijg alle ruimte om dingen te doen, over dingen na te denken, dingen te ontwikkelen die voor mij interessant lijken. Ik ervaar hier niet zo snel een belemmering. In ieder geval niet zo snel met de mensen met wie ik in contact sta. En als men dat anders ervaart, moet je toch naar jezelf kijken. Dat zit ook in de slogan, ‘Wij zijn Prisma, wie ben jij?’ Dat vind ik wel pakkend. Daar zit een stukje zelfreflectie in.”
